وادی حلیه که با نام وادی شاقه شامیه یا «شاقه شمالی» نیز شناخته می‌شود، در استان لیث از منطقه مکه مکرمه، چشم‌اندازی از کرت‌های زیر کشت، راه‌های خاکی و جوی‌های آب پدید آورده است که رابطه نزدیک کشاورزان با زمینشان در دشت تهامه را نشان می‌دهد.

سرسبزی این وادی با پیشینه‌ای تاریخی همراه است؛ بقایای شهر باستانی سرین در دشت سیلابی آن و در جایی قرار دارد که وادی به دریای سرخ می‌ریزد، و کمی جنوب‌تر، وادی علّیب موسوم به «شاقه یمانیه» به دریا می‌پیوندد. به این ترتیب، دره‌ها، مزارع و ساحل در یک پهنه به هم می‌رسند.

در تصاویر این مزارع، قطعه‌های سبز با گذرگاه‌های خاکی از هم جدا شده‌اند و درختان کناره‌ها بر جوی‌ها سایه افکنده‌اند. در یکی از مزارع، آب از لوله‌ای به آبراهه‌ای خاکی سرازیر می‌شود و سپس میان کرت‌ها پخش می‌شود؛ صحنه‌ای که اهمیت آب و زحمت کشاورز را به‌خوبی نشان می‌دهد.

به گفته گزارش، ثبت این شیوه‌ها بخشی از دانش بومی روستایی را زنده نگه می‌دارد. پیوند کشاورزی با میراث سرین نیز می‌تواند زمینه‌ای برای بررسی گردشگری روستایی باشد، به شرط آنکه با رعایت حریم مزارع و حفاظت از محصولات و با مشارکت اهالی در منافع آن سامان یابد.

گزارش همچنین بر لزوم حفظ زمین‌های کشاورزی، مصرف بهینه آب و پاکیزه نگه داشتن آبراهه‌ها تأکید می‌کند تا ارزش تولیدی و زیبایی این منطقه پایدار بماند.