با آمدن باران، «وادی الجنیه» در استان الدایر منطقه جازان دوباره جان می‌گیرد؛ دره‌ای که پلکان‌های کشاورزی، روستاهای کوهستانی، درختان «الشَّدَن» و پوشش سبزش منظره‌ای آرام و دل‌انگیز ساخته و گردشگران را به سوی خود می‌کشد. نام دره از نامی محلی و کهن گرفته شده که نسل به نسل میان ساکنان منتقل شده و جزئی از هویت و حافظه جغرافیایی آن شده است.

در پاییز و با بارش باران، گیاهان دره شاداب می‌شوند و دامنه‌ها سبزپوش. جاده‌ها از میان شیب‌ها و پلکان‌ها می‌گذرند و در کنار روستاها و کشتزارهای پراکنده بر کوه و حاشیه دره، تصویری از اصالت منطقه می‌سازند. آب از دامنه‌ها سرازیر می‌شود، در آبراهه‌ها و بستر دره جاری می‌گردد و پلکان‌ها و مزارع را سیراب می‌کند؛ صحنه‌ای که عکاسان را برای ثبت جریان آب، جاده‌های پرپیچ‌وخم و روستاهای بلندنشین به اینجا می‌آورد.

این منظره از کف دره تا قله‌ها و در امتداد پلکان‌هایی ادامه دارد که در طبقات پیاپی برای نگهداری خاک و بهره‌گیری از آب باران ساخته شده‌اند و پیوند انسان با کوهستان و میراث کشاورزی زنده منطقه را نشان می‌دهند.

مزارع قهوه سعودی و انبه در دره گسترده‌اند و زنبورستان‌هایی نیز از تنوع گیاهان و درختان طبیعی بهره می‌برند. جاده‌های کوهستانی و روستاهای مشرف بر دامنه‌ها، به‌ویژه در روزهای بارانی، مسیرهایی جذاب برای گردش و عکاسی‌اند.

دوربین «واس» چشم‌اندازهای دره، پلکان‌ها، جاده‌های کوهستانی و روستاهای پراکنده آن را ثبت کرد؛ تصاویری که طبیعت و بافت روستایی را کنار هم نشان می‌دهند و از گوناگونی ظرفیت‌های گردشگری الدایر حکایت دارند. وادی الجنیه اکنون یکی از جلوه‌های طبیعی برجسته این استان و بخشی از غنای گردشگری جازان است.