در ریاض دیدن آثار هنری دیگر به گالری و موزه محدود نیست؛ رهگذران در ایستگاه‌های قطار، میدان‌ها، مسیرهای شهری و مناطق کاری با آثار هنرمندانی از سراسر جهان روبه‌رو می‌شوند. این آثار از نسل‌ها و مکاتب گوناگون‌اند و با نور، فولاد، صدا، واژه و اشیای روزمره ساخته شده‌اند.

این چهره تازه حاصل برنامه «هنر ریاض» است؛ یکی از پروژه‌های بزرگ پایتخت که از مارس ۲۰۱۹ با هدف تبدیل شهر به نمایشگاهی در فضای باز آغاز شد و آثار هنرمندان سعودی و بین‌المللی را در محله‌ها، پارک‌ها، میدان‌ها، ایستگاه‌ها، پل‌ها و ورودی‌های شهر به نمایش می‌گذارد. مجموعه دائمی آن ۷۵ اثر دارد.

در ایستگاه قطار کاخ الحکم، چیدمان فراگیر «هنگامی که ماه کامل شد» از زمان جاسم، هنرمند سعودی، ساخته ۲۰۲۱، دیسک‌های نورانی، تصویرهای پروژکتوری، صداهای چندلایه، شعر و خوشنویسی را درهم می‌آمیزد و ماه را نماد وداع، تجدید و خاطره قرار می‌دهد؛ فضایی برای درنگ در میان شتاب سفرهای روزانه.

مرکز مالی ملک عبدالله «کافد» میزبان «جینی وینی» (۱۹۶۹)، مجسمه بزرگ فولاد رنگ‌شده الکساندر کالدر، پیشگام آمریکایی مجسمه‌سازی متحرک، است. «درخت خانواده» (۲۰۲۰) از سوبود گوبتا، هنرمند هندی، درخت «پیپال» را با ظروف خانگی فولادی می‌سازد و هویت، مهاجرت و کار را با حافظه جمعی پیوند می‌دهد. در میدان ورودی کافد نیز اثر مشهور «عشق» رابرت ایندیانا با چهار حرف روی هم و حرف «او»ی مایل دیده می‌شود.

در محله دیپلماتیک، «الماس قرمز» جف کونز مقابل کاخ فرهنگ قرار دارد؛ سنگی قیمتی و غول‌آسا از فولاد صیقلی که ۵۲ وجه قرمزش معماری، نور و بینندگان را بازتاب می‌دهد. در تقاطع جاده ملک عبدالعزیز و جاده هشام بن عبدالملک نیز «دویدن به فراسوی مرزها» (۲۰۲۲) از آنجلو بونلو، هنرمند ایتالیایی، با نور ال‌ای‌دی حرکت بدن انسان را بر پل عابر پیاده به سایه‌های نورانی شبانه تبدیل می‌کند.

این مجموعه با دیگر برنامه‌های «هنر ریاض» مانند «نور ریاض» و «سمپوزیوم مجسمه‌سازی طویق» کامل می‌شود و توسعه هنر عمومی در پایتخت، در چارچوب چشم‌انداز سعودی ۲۰۳۰، به ارتقای کیفیت زندگی، رشد بخش فرهنگی و خلاق و تثبیت جایگاه ریاض به‌عنوان مقصد جهانی هنر کمک می‌کند.