በአል-ባሃ የሚገኘው የድንጋይ ኪነ-ሕንፃ የሰው ልጅና የአካባቢውን ተስማምቶ መኖር ያሳያል

በየዓመቱ የጥቅምት ወር የመጀመሪያው ሰኞ ላይ የሚውለው የዓለም የኪነ-ሕንፃ ቀን በሚከበርበት ወቅት፣ በአል-ባሃ ክልል የሚገኘው የድንጋይ ኪነ-ሕንፃ የአካባቢው ነዋሪዎች በጥንት ጊዜ ከክልሉ አስቸጋሪ መልክዓ ምድርና ተለዋዋጭ የአየር ንብረት ጋር ለመላመድ የፈጠሩትን የግንባታ ብልሃት የሚያሳይ ሕያው ምስክር ሆኖ ጎልቶ ይታያል።

የዚህ ልዩ የአሠራር ዘይቤ ገጽታዎች በከፍታ ቦታዎችና በተራራ ተዳፋቶች ላይ በተዘረጉ ቅርስ መንደሮች ውስጥ በግልጽ ይታያሉ፤ በእነዚህ መንደሮች ቤቶች ከጠንካራ ድንጋይና ከጭቃ የተገነቡ ሲሆን፣ በጠባብ መንገዶችና መተላለፊያዎች በተቆራረጠ የተሳሰረ የከተማ ቅንብር ተደርድረዋል።

የቤቶቹ ዲዛይን እንደ መልክዓ ምድሩ ተፈጥሮ የተለያየ ሲሆን፣ አንዳንዶቹ ባለ ሁለት ፎቅ ናቸው፤ ከእነዚህም የመሬት ወለሉ ለከብቶች ማደሪያና ለመኖ ማከማቻ የተመደበ ሲሆን፣ የላይኛው ፎቅ ደግሞ ለመኖሪያነት ያገለግል ነበር።

ገንቢዎቹ ግድግዳዎችን ለመገንባት በአካባቢው ድንጋይ የተጠቀሙ ሲሆን፣ እንጨት ደግሞ ለጣሪያዎች፣ ለምሰሶዎችና ለበሮች ውሏል፤ ይህም ያሉትን ሀብቶች ከአካባቢው ጋር በሚስማማ መልኩ በብልሃት የመጠቀም ማሳያ ነው። የክልሉ መንደሮች በምሽጎች፣ በመስጊዶችና በቅርስ መኖሪያ ቤቶች የበለጸጉ ሲሆኑ፣ ከእነዚህም ቀዳሚዎቹ የዚ ዐይን (ዚ ዐይን) እና የአል-አጣውላ መንደሮች ናቸው፤ እነዚህ መንደሮች የዚህን ትክክለኛ የኪነ-ሕንፃ ቅርስ ገጽታዎች እስከ ዛሬ ድረስ ጠብቀው ይገኛሉ።

የእነዚህ ሕንፃዎች ጠቀሜታ በቅርስና በቱሪዝም እሴታቸው ብቻ የተወሰነ አይደለም፤ ይልቁንም በክልሉ የነበረውን የአኗኗር ዘይቤና የማኅበራዊ ግንኙነት ተፈጥሮ የሚተርኩ ታሪካዊ ሰነዶች ተደርገው ይወሰዳሉ።

በአሁኑ ጊዜ እነዚህን መንደሮችና የቅርስ ቦታዎች ለመጠበቅና መልሶ ለማቋቋም ጥረቶች ቀጥለዋል፤ ይህም የአል-ባሃን የኪነ-ሕንፃ ቅርስ ለመጠበቅና ጎብኚዎች የቦታውን ጥንታዊነት እንዲያስሱ ዕድል ለመፍጠር ያለመ ነው።