گزارشی از خبرگزاری رسمی عربستان سعودی (واس) به تاریخچه کتابخانه‌های ریاض می‌پردازد؛ تاریخی که از زمانی آغاز شد که قشر تحصیل‌کرده نیاز شهر به منابع مرجع برای طلاب و عموم مردم را احساس کرد. نخستین کتابخانه‌ها در خانه‌های امیران، عالمان، وزیران و رجال بلندپایه دولت شکل گرفتند، از جمله کتابخانه امیر عبدالله بن عبدالرحمن و شیخ محمد بن ابراهیم.

به نوشته کتاب «النهضة الأدبية في نجد»، نخستین کتابفروشی تجاری شهر با نام «المکتبة الوطنیة» در سال 1355 قمری به دست حسن الشنقیطی در مغازه‌ای کوچک در مرکز شهر تأسیس شد، اما دوام چندانی نیاورد؛ زیرا طلاب عادت داشتند کتاب‌ها را به‌طور رایگان از چاپ‌هایی دریافت کنند که ملک عبدالعزیز دستور توزیع آنها را می‌داد.

در سال 1364 قمری، امیر مساعد بن عبدالرحمن نخستین کتابخانه عمومی را در کاخ خود میان الحله و الدحوه گشود. این کتابخانه فهرست داشت، از صبح تا عصر باز بود، بازدیدکننده باید نام خود و کتاب مورد نظر را ثبت می‌کرد و امانت بیرون از کتابخانه ممنوع بود. پس از درگذشت امیر، کتابخانه به دانشگاه امام محمد بن سعود منتقل شد.

در سال 1369 قمری شیخ حمد الجاسر «مکتبة العرب» را در شرق مسجد جامع بزرگ گشود که شاید نخستین کتابفروشی عرضه‌کننده کتاب‌های جدید بود. در سال 1373 ملک سعود که آن زمان ولیعهد بود «کتابخانه سعودی» را در محله دخنه افتتاح کرد که بیش از هزار نسخه خطی گردآوری‌شده توسط مفتی شیخ محمد بن ابراهیم را در خود داشت؛ این کتابخانه بعدها به کنار دار الافتاء در جاده ملک فهد منتقل شد و همچنان پذیرای پژوهشگران است.

شهرداری ریاض در سال 1377 قمری «دار الکتب» را تأسیس کرد و سال بعد گشود که بعدها به دانشگاه ملک سعود پیوست. وزارت معارف نیز در سال 1388 «دار الکتب الوطنیة» را در شرق خیابان الوزیر راه‌اندازی کرد.

خیابان البطحاء به کانون کتابفروشی‌ها تبدیل شد. در سال 1394 قمری عبدالرحمن العقیل کتابفروشی «جریر» را خرید که آن زمان مغازه‌ای کوچک در محله الملز بود و بعدها به یکی از بزرگ‌ترین کتابفروشی‌های عربستان بدل شد. «دار المریخ» در سال 1398 به دست ادیب عبدالله الماجد و «مکتبة الرشد» در سال 1399 به دست احمد الحمدان تأسیس شد.