پرسش درباره هوش مصنوعی دیگر تنها این نیست که ماشین چقدر می‌تواند بیاموزد، تحلیل کند و تصمیم بگیرد؛ اکنون بیشتر این مطرح است که این توانایی‌ها چه ارزشی به زندگی انسان می‌افزایند و چگونه می‌توان آنها را برای اثری ملموس و پایدار در جوامع هدایت کرد.

این چرخش در گفت‌وگوی جهانی در ریاض برجسته شده است؛ جایی که عربستان سعودی میزبان چهارمین همایش جهانی یونسکو درباره اخلاق هوش مصنوعی است. تصمیم‌گیران، کارشناسان، دانشگاهیان و نمایندگان سازمان‌های بین‌المللی در این رویداد آینده فناوری را فراتر از نوآوری و با تمرکز بر مسئولیت استفاده و فاصله میان سرعت پیشرفت هوش مصنوعی و توان دولت‌ها و نهادها برای حکمرانی آن بررسی می‌کنند.

همایش بر شکاف‌های زیرساختی، ظرفیتی، مهارتی و دسترسی به فناوری انگشت می‌گذارد و بر بهره‌مندی عادلانه‌تر از تحول جهانی هوش مصنوعی تأکید دارد. از این منظر، ارزش واقعی هوش مصنوعی با حجم داده‌ای که پردازش می‌کند یا پیچیدگی وظایفش سنجیده نمی‌شود، بلکه با اثرش بر زندگی انسان و راهکارهایی که برای بهبود خدمات، پشتیبانی از توسعه، افزایش کارایی و گسترش دسترسی به دانش و نوآوری ارائه می‌کند.

با ورود هوش مصنوعی از آزمایشگاه‌های تخصصی به زندگی روزمره، انسان‌محوری در طراحی کاربردها و توجه به مسئولیت‌ها و پیامدهای بلندمدت اهمیتی بیشتر یافته است؛ تحولی که اعتماد میان انسان و فناوری را به شرط اصلی موفقیت بدل کرده و نهادها را به توسعه راهکارهایی متناسب با نیازها، ارزش‌ها و اولویت‌های جوامع وا می‌دارد.

ریاض با میزبانی این گفت‌وگو فضایی برای تبادل تجربه و دیدگاه درباره هدایت هوش مصنوعی به‌عنوان نیروی محرکه توسعه فراهم کرده تا نوآوری در خدمت انسان و منافع عمومی باشد. در جهانی که توان ماشین با شتاب بالا می‌رود، معیار موفقیت تنها هوش مصنوعی تواناتر نیست، بلکه هوش مصنوعی سودمندتر، مسئولانه‌تر و انسان‌محورتر است.